Hugo Maes

Hugo Maes

Een paar decennia geleden publiceerde de Vlaamse Volksbeweging een verhelderend boek met de redenen om België in stand te houden.
In het tweede witboek, geredigeerd door Tom Garcia van Vlinks, worden de argumenten voor een onafhankelijk Vlaanderen op een rijtje gezet.

‘Het probleem heet België,’ zegt Bart Maddens in zijn voorwoord, ‘en de oplossing bestaat in het afschaffen ervan.’ Maar verder dan de slogans neemt VVB-voorzitter Hugo Maes ons mee doorheen de klassieke vragen over Vlaamse onafhankelijkheid; Waarom moet Vlaanderen per se onafhankelijk worden? Is het al niet autonoom genoeg? Moeten we niet solidair zijn met de Walen? Wat met Brussel? Zullen de Europese Unie en de internationale gemeenschap dat zomaar laten gebeuren?

Om het met Bart Maddens te zeggen: “België heeft zijn tijd gehad. 189 jaar lang kreeg het de kans om te bewijzen wat het waard is. Dat blijkt bitter weinig. België faalde over de ganse lijn. Het heeft geen toegevoegde waarde meer voor Vlaanderen. Over elf jaar viert deze mislukte staat zijn 200e verjaardag. Laat ons hopen dat het zover niet zal komen, en dat we ons in 2030 met iets zinvollers en vrolijkers bezig kunnen houden.” Is de Vlaamse onafhankelijkheid een antwoord op de problemen van vandaag, een wissel op de toekomst?

Hugo Maes (Brugge, 1950) haalde aan UGent het diploma licentiaat psychologie. Voor hij voorzitter werd van de Vlaamse VolksBeweging doorzwom hij een aantal financiële watertjes. Zijn (nu minder schaarse) vrije tijd werd meestal ingevuld als Vlaams beweger. Geschiedenis en de Nederlandse taal zijn z’n passie.